Ik ben RuimteGeit. Ik had een astronaut moeten worden, maar het potlood wilde een geit. Daar heb ik vrede mee. Geiten hebben vrede met de meeste dingen, behalve met vegan kaas. (Dat smaakt niet naar plastic, zoals je misschien denkt. Het smaakt naar compassie. En naar de afwezigheid van pijn. Leg ik elders uit.)
Op deze site wonen de wezens die ik onderweg heb ontmoet:
- Een boek over hypnose, voor mensen die niet van hypnose houden (en dus het hardst nodig hebben).
- Monstertje, een tekening van een kind van acht, met een scheve strik, één sok, en de slechtste moppen van het universum. Hij herinnert me eraan dat warmte belangrijker is dan perfectie.
- Blokje, dat niet weet wat het is, maar wel vegan koekjes bakt in een cynismewolk. Hij heeft geen handleiding nodig. Hij doet gewoon.
- Een man op verdieping 3 die gelooft dat discipline ook data is.
- En ergens, op de achtergrond, de Tofu Maffia. Ze bevrijden dieren. Illegaal. Gevaarlijk. Effectief.
Is er een rode draad? Jazeker: de ontdekking dat het begin van alles niet uitmaakt. Dat hier zijn – met thee, met vierkante koekjes, met een antenne die eindelijk goud gloeit – genoeg is. En dat de vergelijking (met wie beter kan tekenen, wie beter kan focussen, wie beter kan zijn) de enige echte oorlog is.
Dus welkom. Blader rond. Lach om de slechte moppen. Drink een kop thee. En onthoud: je hoeft niks af te maken om ertoe te doen. Het feit dat je hier bent, is het begin.
— RuimteGeit
(De geit is niet verantwoordelijk voor existentiële crises. Die had u waarschijnlijk al. Maar hij kan u wel leren dat onaf ook een soort af is.)